Όνειρα

Όνειρα

Όχι τα όνειρα του ύπνου μας, αλλά τα άλλα, τα πιο σημαντικά, αυτά του ξύπνιου μας. Μην πάψεις να κυνηγάς ποτέ να όνειρά σου. Μην τα αγνοήσεις, μην τα θάψεις, μην τα φιμώσεις, μην τα υποσιτίσεις. Αλλά ως το τέλος να ρωτάς, τι θέλω; Τι θέλω να κάνω; Που θέλω να πάω; Τι θέλω να ζήσω; Τι θέλω να γίνω; Πως να προχωρήσω; Τι να προσθέσω; Τάιζε τις επιθυμίες σου και τα όνειρά σου, δίνε τους χώρο, προτεραιότητα, χρόνο, σημασία. Γιατί κάπως έτσι θα τα δρομολογήσεις όταν έρθει το άνοιγμα, η ευκαιρία. Παιδικά όνειρα που αντέχουν στο χρόνο, ενήλικα που δημιουργήθηκαν στην πορεία, φρέσκα όνειρα που προέκυψαν αβίαστα και σκίρτησαν έντονα ή μαλακά εντός σου. Όνειρα διάφορα και διαφορετικά, όνειρα προσωπικά, επαγγελματικά, εκπαιδευτικά, κοινωνικά, ατομικά, συλλογικά, όνειρα που σε ταξιδεύουν ή σε ριζώνουν, όνειρα που σε διευρύνουν ή σε βαθαίνουν. Γιατί τα όνειρά σου σε κάνουν αυτό που είσαι. Μέσα τους βρίσκεσαι. Η διαφορετική σου φωνή, η αυθεντική σου ύπαρξη, η μοναδικότητά σου και η ομορφιά σου. Γιατί βιώνοντας τα, γίνεσαι πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, πιο γεμάτος, πιο ουσιαστικός, πιο χαρούμενος, πιο πολύ εσύ. Και ακολούθως, γίνεσαι πιο καλός σύντροφος, γονιός, φίλος, πιο καρποφόρος, δοτικός, σε σύνδεση με τους σημαντικούς άλλους και τον κόσμο γύρω σου. Συνέχισε να ονειρεύεσαι, να σχεδιάζεις, να αναρωτιέσαι, να αναζητάς, να προπορεύεσαι με την ψυχή σου της ζωής σου.   Image by Morgan...
Ζηλέψτε, κάνει καλό!

Ζηλέψτε, κάνει καλό!

Η ζήλια ξεκινάει καλά. Να βλέπεις κάτι στον άλλον που σου αρέσει, που το θαυμάζεις, το εκτιμάς και να το θέλεις και συ. Να ζηλεύεις κάτι καλό στον άλλον. Να το επιθυμείς. Να κατανοείς την υπεροχή του, να αναγνωρίζεις την αξία του, την ομορφιά του, τις αρετές και τα αγαθά του. Μια ξεχωριστή σχέση, ένα ωραίο στοιχείο της προσωπικότητας, μια καλή συνήθεια, ένα αντικείμενο, μια ιδέα. Και να θελήσεις κι εσύ να το αποκτήσεις, κι εσύ να το ζήσεις, κι εσύ να το έχεις. Ως εδώ μόνο καλό. Είναι μόνο καλό να ζηλεύεις τα καλά που εντοπίζεις στο συνάνθρωπό σου και να κινητοποιείσαι να τα αποκτήσεις κι εσύ, να τα βιώσεις κι εσύ. Αλοίμονο αν δεν αφηνόμαστε ελεύθεροι να ζηλέψουμε τα καλά των συνανθρώπων μας! Και τι άστοχο να ενοχοποιείται αυτή η πρώτη φυσιολογική και θεμιτή ζήλια! Αυτή η ζήλια ωφελεί, ενεργοποιεί, συμβάλει στην καλή αλλαγή, στην πορεία προς το προχώρημα και την ομορφότερη συνέχιση του ταξιδιού. Κι αν κάτι καλό ξεχωρίζεις και επιθυμείς από τον άλλον, να ξέρεις πως ήταν από πριν δικό σου, πως ήταν από πριν δική σου φωνή και χρώμα και στοιχείο, γιατί διαφορετικά δε θα το έβλεπες, δε θα το διάλεγες! Τότε, λοιπόν, είναι ώρα να το “κλέψεις”! Να αρπάξεις την ευκαιρία, να βρεις τον τρόπο, να κατανοήσεις από του διπλανού σου τον πλούτο, τι ακριβώς σε έλκυσε και πως μπορείς να αγωνιστείς εσύ γι’ αυτό, πως μπορείς να το κάνεις και δικό σου. Και να είναι δικό σου. Με το δικό σου άγγιγμα, το δικό σου τόνο και σχήμα και ήχο, από τη δική σου πορεία και διαδρομή. Μόνο όταν η ζήλια εξελίσσεται σε...
Είναι ο συμβιβασμός μονόδρομος;

Είναι ο συμβιβασμός μονόδρομος;

Πράγματι, συμφέρει ο συμβιβασμός στις σχέσεις; Πράγματι, ωφελεί; Χρειάζεται; Είναι απαραίτητος, αναγκαίος; Βγάζει σε καλό; Οδηγεί σε υψηλότερους τόπους τα μέλη του; Τη σχέση; Πρέπει όσοι σχετίζονται και επιθυμούν η σχέση τους να αντέξει στο χρόνο, να συμβιβάζονται; Να δέχονται το λιγότερο, το μέτριο, το ροζ; όπως έλεγε το τραγούδι, τα όνειρά του κόκκινα, τα όνειρά της άσπρα, ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ… Συμφέρει; Αν ο συμβιβασμός είναι απαραίτητος, αν χρειάζεται να χαμηλώσει ο πήχης των προσδοκιών, αν πρέπει να ξεχάσετε προσωπικές επιθυμίες και όνειρα, για να υπάρχει η σχέση, μήπως συγχρόνως χάνεται και η χαρά; Μήπως χάνεται και η προσωπική φωνή του καθενός; Μήπως υποχωρεί και ο ενθουσιασμός; Το πάθος; Το κέφι; Η ζωντάνια; Μήπως κινδυνεύει να καταλήξει αυτή η σχέση σε κάτι πολύ ξενέρωτο; Υπάρχει άλλος τρόπος; Υπάρχει άλλος δρόμος; Οπωσδήποτε! Μέσα στη σχέση επιβάλλεται να συνεχίζουν να αναπτύσσονται όλες οι φωνές. Οι προσωπικές φωνές των δύο συντρόφων. Η σύνθετη φωνή που μαζί από κοινού κάθε φορά, σε κάθε ζήτημα που το ζευγάρι τέμνεται, καλείται να συνθέσει. Η σύνθεση στις αποφάσεις δεν αποτελεί συμβιβασμό! Στη σύνθεση των φωνών, των απόψεων, των επιθυμιών, δεν έχει θέση ούτε ο συμβιβασμός, ούτε η αυτοθυσία. Στην ιερή διαδικασία της σύνθεσης, συντελείται η υψηλότατη άσκηση της σχέσης: καλείται ο κάθε σύντροφος να σπάσει τον αυτισμό του. Να αφήσει πίσω του τα προσωπικά του “κολλήματα”, τα μη ωφέλιμα χαρακτηριστικά του, που διαμορφώθηκαν μέσα στο διάβα του χρόνου ως άμυνες, φυγές, τυφλά σημεία. Χαρακτηριστικά, όχι του αυθεντικού του εαυτού, αλλά μιας ελλιπούς του έκδοσης. Μιας χαμηλότερης, μιας λιγότερης, μιας πιο σκοτεινής και λερωμένης. Όταν δύο σύντροφοι επιθυμούν να παράγουν μαζί απάντηση σε κάθε...
Love For Ever ?

Love For Ever ?

Υπάρχει αγάπη που να κρατάει για πάντα; Υπάρχει έρωτας που δε φθείρεται; Υπάρχει εμπιστοσύνη και άφημα στον άλλον; Υπάρχει θαυμασμός και εκτίμηση που να διαρκεί; Υπάρχει επιθυμία που να ξαναγεννιέται κάθε μέρα, μήνα, χρόνο; Υπάρχει χρόνος για όλα αυτά, όταν γεννιούνται παιδιά; Υπάρχει ζευγάρι χαρούμενο, αγαπημένο, ερωτευμένο, μετά από χρόνια και χρόνια σχέσης; Κι αν ναι, πώς γίνεται; Κι αν χάθηκε, τι πήγε στραβά; Και ξανασώζεται; Ερωτήματα τόσο συχνά, καθημερινά, απλά, σχεδόν αυτονόητα. Ερωτήματα που αν η απάντηση δεν είναι “ναι”, τότε γιατί να μπαίνουν… Εάν η αγάπη δεν κρατάει για πάντα, γιατί να γεννηθεί; Εάν η εκτίμηση και ο θαυμασμός στον άλλον παύουν, γιατί υπήρχαν πρώτα; Αν η απάντηση δεν είναι “ναι”, τότε ποιο το νόημα μιας αρχής; Ποιο το νόημα μιας αρχής, αν είναι σίγουρη η φθορά και το τέλος, αφού το τέλος θα σημαίνει πόνο, κόστος, τραύμα, απώλεια, θάνατο; Κάθε τέλος σχέσης είναι ένας θάνατος. Κάθε σχέση μίζερη είναι φθορά και πόνος. Είναι μόνο παράλογο να ξεκινάει μια σχέση με δεδομένο πως η κατάληξή της θα είναι κακή. Είναι παράλογο να ξεκινούν δύο άνθρωποι να δημιουργήσουν κάτι νέο, κάτι που θα τους πάει παραπέρα, κάτι καλύτερο, κάτι περισσότερο, κάτι δυνατότερο και υψηλότερο από τους ίδιους –αλλιώς δε θα τους ήταν ελκυστικό να μπουν–, να δημιουργήσουν ένα ζευγάρι, μόνο και μόνο για να καταλήξουν κάποιους χρόνους μετά ξανά μόνοι -είτε εντός, είτε εκτός της σχέσης-, και πιο λίγοι από πριν, αφού ξόδεψαν αγάπη, ενέργεια, ζωή, όνειρα, επιθυμίες και δύναμη από το δυναμικό τους στην προσπάθεια σύστασης αυτής της οντότητας. Είναι παράλογο ο άνθρωπος, που στη ζωή του επιθυμεί τα ωραία, να διαλέγει να μπει σε μια κατάσταση...
Κρίσεις πανικού… σας ευχαριστούμε.

Κρίσεις πανικού… σας ευχαριστούμε.

Μία (ή πολλές) κρίση πανικού δεν έρχεται τυχαία. Δεν γνωρίζουν όλοι τι είναι οι κρίσεις πανικού και γιατί ακριβώς συμβαίνουν. Αντ’ αυτού, οι άνθρωποι τις φοβούνται, τις απευχόνται, κι αν τις έχουν βιώσει, πολύ πιθανό να ζούν με βαλεριάνα ή xanax στο συρτάρι. Αλλά η κρίση πανικού είναι συναγερμός. Και όλοι θέλουμε οι συναγερμοί να κάνουν τη δουλειά τους. Όλοι θέλουμε όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, “κάτι” να μας ειδοποιεί. Και αυτό ακριβώς κάνει μια κρίση πανικού. Όπως και άλλα ψυχοσωματικά συμπτώματα (αϋπνίες, πόνοι, εντερικές ευαισθησίες, δερματικά, κ.α.), έτσι και η κρίση πανικού έρχεται να ειδοποιήσει ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά εσωτερικά. Ότι κάτι, κάπου, κάποτε, μέσα μας δεν ακούσαμε μια φωνή, μια επιθυμία, μια διαφωνία, δεν ακούσαμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Πολύ σημαντικό επίσης είναι να τονιστεί ότι το βίωμα ενός τέτοιου επεισοδίου δεν θα προκαλέσει σωματική ή ψυχική βλάβη. Παρά το πιθανό αίσθημα του επερχόμενου θανάτου, της απώλειας του ελέγχου ψυχικά ή και σωματικά, μια κρίση πανικού είναι ψυχοσωματικό επεισόδιο που λήγει χωρίς να αφήνει τίποτα πίσω του. Αφού λοιπόν πρώτα ολοκληρωθεί ο ιατρικός έλεγχος και αποκλειστούν τυχόν οργανικά αίτια, έχετε να διερευνήσετε τα ψυχολογικά αίτια που έθεσαν σε λειτουργία αυτό το συναγερμό. Η χρήση φαρμακευτικής αγωγής θα απενεργοποιήσει πράγματι (για λίγο ή για πολύ) το διακόπτη του συναγερμού, χωρίς όμως να αγγίξει την πραγματική αιτία που τον ενεργοποίησε. Πολύ συχνά τότε το ψυχικό όργανο θα βάλει το σώμα να χρησιμοποιήσει επόμενο συναγερμό για να ακουστεί. Κλινικά διαπιστώνεται πως η κρίση πανικού εμπεριέχει δύο φαινομενικά αντιπαλόμενες δυνάμεις. Μέσα στον άνθρωπο που τη βιώνει, υπάρχει πολύ μεγάλη επιθυμία για ζωή και πολύ μεγάλη υπευθυνότητα ως προς τη ζωή...