Άνθρωπος: υπό διαμόρφωση ως το τέλος

Άνθρωπος: υπό διαμόρφωση ως το τέλος

Σας παραθέτω ένα εξαιρετικό άρθρο της Βέρας Δημητριάδου, ψυχολόγου – ψυχοθεραπεύτριας, που αφορά στη διαδικασία διαμόρφωσης της προσωπικότητας, όπως αυτή καταγράφτηκε από τον Erikson. Εξαιρετικό, καθώς παρουσιάζει πολύ συγκεντρωμένα και καθαρά τη θεωρία προσωπικότητας του Erikson: τις ξεχωριστές προκλήσεις που καλείται ο άνθρωπος να απαντήσει στην κάθε φάση ζωής που βιώνει. Είτε είστε ενήλικες και δίνετε τους προσωπικούς σας αγώνες για μια ζωή υπέρβασης και ολοένα πιο καρποφόρα, είτε είστε συγχρόνως γονείς και παλεύετε να συμβάλετε στην καλή ανάπτυξη των μικρών ανθρώπων του σπιτιού σας, μοιράζομαι αυτό το άρθρο μαζί σας για ενημέρωση και κατάρτιση, αλλά πολύ περισσότερο για ενθάρρυνση και προτροπή. Όσο υπάρχει το σήμερα, υπάρχει χρόνος για βελτίωση, για αλλαγή. Υπάρχει ελπίδα… Η διαμόρφωση της προσωπικότητας του ανθρώπου μέσα από τα στάδια της ζωής του & τα υπαρξιακά μας δεδομένα Η ψυχοκοινωνική θεωρία του Erikson είναι από τις λίγες που δεν προσδιορίζουν την ανάπτυξη του ατόμου σαν μία διαδικασία που επιτελείται κυρίως στα πρώιμα χρόνια, αλλά εντοπίζει ψυχοκοινωνικά στάδια ανάπτυξης και εξέλιξης του ανθρώπου από την γέννηση μέχρι τον θάνατό του. Στον πρώτο χρόνο της ζωής ενός παιδιού, κατά τον Erikson, κρίνεται η εμπιστοσύνη του ατόμου προς τον κόσμο και τους ανθρώπους. Αν το βρέφος νιώσει ότι οι ανάγκες του ικανοποιούνται μόλις προκύψουν κι ότι οι γονείς του τού εξασφαλίζουν άφθονη αγάπη και περιποίηση, αναπτύσσει το συναίσθημα της βασικής εμπιστοσύνης, της ασφάλειας και της αισιοδοξίας.   Αν όμως το βρέφος νιώθει ότι το παραμελούν, αναπτύσσει το συναίσθημα της δυσπιστίας προς τους άλλους, της καχυποψίας και της ανασφάλειας. Πολλές μελέτες για τις αυτοκτονίες και απόπειρες αυτοκτονίας, τονίζουν τη σημασία των πρώτων ετών στην ανάπτυξη βασικών πεποιθήσεων ότι ο κόσμος...
Κρίσεις πανικού… σας ευχαριστούμε.

Κρίσεις πανικού… σας ευχαριστούμε.

Μία (ή πολλές) κρίση πανικού δεν έρχεται τυχαία. Δεν γνωρίζουν όλοι τι είναι οι κρίσεις πανικού και γιατί ακριβώς συμβαίνουν. Αντ’ αυτού, οι άνθρωποι τις φοβούνται, τις απευχόνται, κι αν τις έχουν βιώσει, πολύ πιθανό να ζούν με βαλεριάνα ή xanax στο συρτάρι. Αλλά η κρίση πανικού είναι συναγερμός. Και όλοι θέλουμε οι συναγερμοί να κάνουν τη δουλειά τους. Όλοι θέλουμε όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, “κάτι” να μας ειδοποιεί. Και αυτό ακριβώς κάνει μια κρίση πανικού. Όπως και άλλα ψυχοσωματικά συμπτώματα (αϋπνίες, πόνοι, εντερικές ευαισθησίες, δερματικά, κ.α.), έτσι και η κρίση πανικού έρχεται να ειδοποιήσει ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά εσωτερικά. Ότι κάτι, κάπου, κάποτε, μέσα μας δεν ακούσαμε μια φωνή, μια επιθυμία, μια διαφωνία, δεν ακούσαμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Πολύ σημαντικό επίσης είναι να τονιστεί ότι το βίωμα ενός τέτοιου επεισοδίου δεν θα προκαλέσει σωματική ή ψυχική βλάβη. Παρά το πιθανό αίσθημα του επερχόμενου θανάτου, της απώλειας του ελέγχου ψυχικά ή και σωματικά, μια κρίση πανικού είναι ψυχοσωματικό επεισόδιο που λήγει χωρίς να αφήνει τίποτα πίσω του. Αφού λοιπόν πρώτα ολοκληρωθεί ο ιατρικός έλεγχος και αποκλειστούν τυχόν οργανικά αίτια, έχετε να διερευνήσετε τα ψυχολογικά αίτια που έθεσαν σε λειτουργία αυτό το συναγερμό. Η χρήση φαρμακευτικής αγωγής θα απενεργοποιήσει πράγματι (για λίγο ή για πολύ) το διακόπτη του συναγερμού, χωρίς όμως να αγγίξει την πραγματική αιτία που τον ενεργοποίησε. Πολύ συχνά τότε το ψυχικό όργανο θα βάλει το σώμα να χρησιμοποιήσει επόμενο συναγερμό για να ακουστεί. Κλινικά διαπιστώνεται πως η κρίση πανικού εμπεριέχει δύο φαινομενικά αντιπαλόμενες δυνάμεις. Μέσα στον άνθρωπο που τη βιώνει, υπάρχει πολύ μεγάλη επιθυμία για ζωή και πολύ μεγάλη υπευθυνότητα ως προς τη ζωή...