Άνθρωπος: υπό διαμόρφωση ως το τέλος

Άνθρωπος: υπό διαμόρφωση ως το τέλος

Σας παραθέτω ένα εξαιρετικό άρθρο της Βέρας Δημητριάδου, ψυχολόγου – ψυχοθεραπεύτριας, που αφορά στη διαδικασία διαμόρφωσης της προσωπικότητας, όπως αυτή καταγράφτηκε από τον Erikson. Εξαιρετικό, καθώς παρουσιάζει πολύ συγκεντρωμένα και καθαρά τη θεωρία προσωπικότητας του Erikson: τις ξεχωριστές προκλήσεις που καλείται ο άνθρωπος να απαντήσει στην κάθε φάση ζωής που βιώνει. Είτε είστε ενήλικες και δίνετε τους προσωπικούς σας αγώνες για μια ζωή υπέρβασης και ολοένα πιο καρποφόρα, είτε είστε συγχρόνως γονείς και παλεύετε να συμβάλετε στην καλή ανάπτυξη των μικρών ανθρώπων του σπιτιού σας, μοιράζομαι αυτό το άρθρο μαζί σας για ενημέρωση και κατάρτιση, αλλά πολύ περισσότερο για ενθάρρυνση και προτροπή. Όσο υπάρχει το σήμερα, υπάρχει χρόνος για βελτίωση, για αλλαγή. Υπάρχει ελπίδα… Η διαμόρφωση της προσωπικότητας του ανθρώπου μέσα από τα στάδια της ζωής του & τα υπαρξιακά μας δεδομένα Η ψυχοκοινωνική θεωρία του Erikson είναι από τις λίγες που δεν προσδιορίζουν την ανάπτυξη του ατόμου σαν μία διαδικασία που επιτελείται κυρίως στα πρώιμα χρόνια, αλλά εντοπίζει ψυχοκοινωνικά στάδια ανάπτυξης και εξέλιξης του ανθρώπου από την γέννηση μέχρι τον θάνατό του. Στον πρώτο χρόνο της ζωής ενός παιδιού, κατά τον Erikson, κρίνεται η εμπιστοσύνη του ατόμου προς τον κόσμο και τους ανθρώπους. Αν το βρέφος νιώσει ότι οι ανάγκες του ικανοποιούνται μόλις προκύψουν κι ότι οι γονείς του τού εξασφαλίζουν άφθονη αγάπη και περιποίηση, αναπτύσσει το συναίσθημα της βασικής εμπιστοσύνης, της ασφάλειας και της αισιοδοξίας.   Αν όμως το βρέφος νιώθει ότι το παραμελούν, αναπτύσσει το συναίσθημα της δυσπιστίας προς τους άλλους, της καχυποψίας και της ανασφάλειας. Πολλές μελέτες για τις αυτοκτονίες και απόπειρες αυτοκτονίας, τονίζουν τη σημασία των πρώτων ετών στην ανάπτυξη βασικών πεποιθήσεων ότι ο κόσμος...
Διακήρυξη εαυτού

Διακήρυξη εαυτού

“… Είμαι εγώ. Σ’ όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανένας άλλος σαν κι εμένα. Υπάρχουν άνθρωποι που μου μοιάζουν σε μερικά σημεία, αλλά κανένας δεν είναι ολότελα όμοιος με μένα. Επομένως, ό,τι προέρχεται από μένα είναι απόλυτα δικό μου, γιατί εγώ μόνος μου το διάλεξα. Μου ανήκει ό,τι έχω: το σώμα μου και όλα όσα κάνει, το μυαλό μου με τις ιδέες του και τις σκέψεις μου, τα μάτια μου και οι εικόνες όσων βλέπουν, τα συναισθήματά μου, όποια κι αν είναι αυτά: θυμός, χαρά, αποκαρδίωση, αγάπη, απογοήτευση, ενθουσιασμός, το στόμα μου και τα λόγια που ξεστομίζω: ευγενικά, γλυκά ή σκληρά, σωστά ή λαθεμένα. Η φωνή μου δυνατή ή σιγανή και όλες μου οι πράξεις, άσχετα αν κατευθύνονται προς εμένα ή προς τους άλλους. Δικές μου είναι όλες μου οι φαντασιώσεις, τα όνειρά μου, οι ελπίδες μου, οι φόβοι μου. Δικοί μου οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες μου και όλες οι αποτυχίες και τα λάθη μου. Γιατί σε μένα ανήκει όλος ο εαυτός μου, μπορώ να γνωριστώ βαθιά, στενά μαζί του. Έτσι μπορώ να τον αγαπάω και να ‘μαι φίλος μαζί του, με όλες του τις πλευρές. Μπορώ λοιπόν να βάλω όλο τον εαυτό μου να δουλέψει για το συμφέρον μου. Μερικές πλευρές του εαυτού μου με βάζουν σε απορία, το ξέρω, και άλλες μου είναι τελείως άγνωστες. Όσο όμως διατηρώ φιλικές σχέσεις μαζί του και τον αγαπάω, μπορώ με θάρρος και ελπίδα να αναζητώ λύσεις για τα αινίγματα και τρόπους για να ανακαλύψω πιο πολλά πράγματα για μένα. Όπως κι αν μοιάζω κι αν φαίνομαι, ό,τι λέω και κάνω, ό,τι σκέφτομαι κι αισθάνομαι σε οποιαδήποτε στιγμή, όλα αυτά...